Lamento - Beyond The Y - Love Kono_chan ♥

LAMENTO [ BEYOND THE SNACK ] III - THE END -

ภาค INSANE IMAGINATION ตอนจบ

* คำเตือน ผู้ไม่ชอบวาย " อย่า " ได้หลงเข้ามาอ่าน เตือนแล้วนะครับ รับผิดชอบต่อตนเองด้วย

LAMENTO [ BEYOND THE SNACK ] I (ตอนที่ 1)

LAMENTO [ BEYOND THE SNACK ] II (ตอนที่ 2)

ถึงโคโนะจังจะเปลี่ยนใจไปร่วมเดินทางกับอัซจังแทนอิตาไร ใช่ว่าจะสบายกว่าเดิม เพราะอุปสรรคต่างๆ ยังคงขวางกั้นทั้งคู่

และแล้ว ก้อเริ่มเข้าสู่ GREEDY BATTLE MODE ระหว่างฝ่ายฝาแฝดริบิก้า กับฝ่ายโคโนะจัง

ผลการต่อสู้ ฝ่ายโคโนะจังและอัซจัง ได้ชนะฝาแฝดตะกละอย่างขาดลอย เพราะพลังแห่ง " Touga Sanga Extra Snack Love Love " (พลังบ้าไรฟระ)ที่ทั้งคู่มีให้กันและกัน (น่าซาบซึ้งอะไรเยี่ยงนี้ อะฮ้า.....)

แต่อุปสรรคยังไม่จบแค่นั้นหรอก... เมื่ออิตาไร โผล่มาทวงโคโนะจังคืนจากอัซจัง ถึงเวลาที่คู่นี้ จะต้องตัดสินแพ้ชนะกันสักที

ทั้งคู่ ฝีมือสูสีกันมาก แต่เพราะความที่อิตาไร แข็งแกร่งและบ้าบิ่นกว่า ทำให้อัซจังเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป...

เคร้ง !! อะชั้ววววววววววววว

เคร้ง !! อะช้าาาาาาาาาาาาา

และแล้ว...

" อยากได้หนมขนาดนั้น เดี๋ยวชั้นขู่รีดไถชาวบ้านให้เอามะ ? "

" แต่นายต้องกลับมาเป็นซังกะของชั้นนะ ห้ามแยกจากชั้นเด็ดขาด "

" แน่นอน "

(ที่ตอบตกลงทันที เพราะอยากได้หนมใช่มั้ยฟระ!?)

วันเวลาผ่านไป อิตาไรกับโคโนะจัง เริ่มสนิทสนมและมีความรู้สึกดีๆ ต่อกันมากขึ้นเรื่อยๆ ( ถึงขั้นไหนแล้วก้อไม่รู้ กร้ากกกกก..... )

จากการที่ทั้งคู่เป็นประเภทแสดงความรู้สึกไม่เก่ง โดยเฉพาะอิตาไรที่เข้าถึงจิตใจได้ยากมากนั้น ได้เริ่มเล่าความจริงในอดีตให้โคโนะจังฟัง

ว่าจริงๆ แล้ว ตนนั้นมีอีกบุคลิคนึงที่เป็นพวก " คลั่งใคล้ เฮลบลูบอยส์ "

" หากตัวตนนี้เกิดขึ้นมา ชั้นจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ต้องไล่ฆ่าใครต่อใครเพื่อแย่งชิงเฮลบลูบอยส์ เพราะฉะนั้น... ชั้นอาจจะฆ่านายก็ได้... ไปซะ ไปจากชั้นตอนนี้ !! "

" พูดอะไรน่ะ ? นายให้ชั้นเป็นซังกะของนาย แล้วอยู่ๆ จะมาไล่กันง่ายๆ อย่างนี้ ชั้นยอมไม่ได้หรอกนะ !! " (จริงๆ เพราะแค่เป็นซังกะเท่านั้นเหรอ อินู๋ คึคึคึ...)

" ถ้างั้น เรามาทำสัญญากัน "

แรกๆ โคโนะจังก้อลังเล แต่เพราะความผูกพันธ์ที่มีให้กันและกัน (Giver & Receiver) โคโนะจังจึงตกปากรับคำสัญญานั่น

และแล้ว วันนั้นก้อมาถึง... เมื่ออิตาไร เริ่มเปลี่ยนเป็น DARK MODE ที่คลั่งใคล้เฮลบลูบอยส์ แล้วจะฆ่าโคโนะจังทิ้ง

โคโนะจังนึกถึงสัญญาที่เคยให้ไว้กับอิตาไร

" หากเราไม่หยุดไรไว้ ไรก็จะไม่กลับมาเป็นไรที่เรารู้จัก... ชั้นจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับนาย เหมือนกับที่นายเชื่อใจชั้น "

จากนั้น โคโนะจังจึงตรงดิ่งเข้าไปแทงที่หัวใจของอิตาไร และเช่นเดียวกันกับอิตาไรที่แทงหัวใจโคโนะจังสวนกลับทันที

When The End...

So near, but so far away you'll forever be
locked within my heart, who can buy the snacks, a lot to me

So far but so close we stay we shall never be
lost taste in our mouths
the all of snack, we both will eat

But when the end comes, shall I take it all away?
sweety candies, ice-cream, delicious time that we so much shared
when the end comes every snack fade away
don't let it come undone within our mouths let it stay
even when...

ใกล้กัน แต่เหมือนห่างกันแสนไกล เธอจะถูกตราตรึงตลอดไปอยู่ภายในจิตใจนี้ คนที่ซื้อขนมมากมายให้ฉันได้

ไกลกัน แต่เหมือนได้อยู่ใกล้กัน พวกเราจะไม่มีวันลืมเลือนรสชาติที่อยู่ในปากนี้ ขนมทั้งหมดที่พวกเราได้ร่วมกินด้วยกัน

แต่เมื่อจุดจบมาถึง ฉันจะขอเอามันไปทั้งหมดได้มั้ย?
ทั้งลูกอมแสนหวาน,ไอซ์ครีม, เวลาอันแสนอร่อย ยามที่พวกเราเคยได้แบ่งปันกัน
เมื่อจุดจบมาถึง ขนมทั้งหมด จะค่อยๆ ลางเลือนหายไป
อย่าปล่อยให้มันถูกลบเลือนไปอย่างนั้น ให้มันอยู่ภายในปากของพวกเราอย่างนี้ ไม่ว่าเมื่อไร...

... THE END ...

Original Song : When The End พร้อมคำแปล(ตามภาษาของผมเอง)

So near, but so far away you'll forever be
locked within my heart, presence in the air the melody

So far but so close we stay we shall never be
lost within our hearts
the phantom star, we both will see

But when the end comes will it take it all away?
sweeping our memories, erasing time that we so much shared
when the end comes everything fade away
don't let it come undone within our hearts let it stay
even when..

In darkness we seek for light though it may never be
someday we might find the sky we long so much to see

Hopeless, we still can believe
tomorrow will find it's way
to the key of life the flame withing us we believe

But when the end comes will it take it all away?
sweeping our memories, erasing time that we so much shared
when the end comes everything fade away
don't let it come undone within our hearts let it stay
even when..

Reach out, out towards the distant night
engrave the seed of life in our hearts
so deep that we dream of it

Fear not, the future awaits us
even if fate shall take our soul
we two shall unite as one

But when the end comes
hold you in my arms and I will take all of your pain away
hold on our memories, rebuilding time that we so much will share
the end comes
we'll find each other bound by our soul only our pain can fade away
don't let it come undone within our hearts let it stay
even when..

ใกล้กัน แต่เหมือนห่างกันแสนไกล เธอจะถูกตราตรึงตลอดไปอยู่ภายในจิตใจนี้
ปรากฏดังท่วงทำนองเพลงอันไพเราะอยู่ทุกที่
ไกลกัน แต่เหมือนได้อยู่ใกล้กัน พวกเราจะไม่มีวันหลงทางภายในจิตใจของเราเอง
เพราะมีดวงดาวลวงตา ที่เราทั้งคู่ต่างก็มองเห็นอยู่

แต่เมื่อจุดจบมาถึง มันจะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปรึเปล่า?
พรากเอาความทรงจำทั้งหมด, ลบเลือนช่วงเวลาที่พวกเราเคยได้ร่วมสุขทุกข์ด้วยกัน
เมื่อจุดจบมาถึง ทุกสิ่งทุกอย่างจะค่อยๆ ลางเลือนหายไป
อย่าปล่อยให้มันถูกลบเลือนไปอย่างนั้น ให้มันอยู่ภายในใจของพวกเราอย่างนี้ ไม่ว่าเมื่อไร...

ในความมืดมิด พวกเราได้พยายามตามหาแสงสว่างที่แม้ว่ามันอาจจะไม่เคยมีอยู่
สักวันนึง เราคงจะได้มองเห็นท้องฟ้าอันกว้างไกลที่รอคอยมานาน
ในความสิ้นหวัง พวกเรายังคงเชื่อได้ว่าวันพรุ่งนี้จะนำพาเราไปสู่จุดมุ่งหมายสำคัญแห่งชีวิต
และความปรารถนาอันแรงกล้าในตัวเองที่เราเชื่อ

แต่เมื่อจุดจบมาถึง มันจะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปรึเปล่า?
พรากเอาความทรงจำทั้งหมด, ลบเลือนช่วงเวลาที่พวกเราเคยได้ร่วมสุขทุกข์ด้วยกัน
เมื่อจุดจบมาถึง ทุกสิ่งทุกอย่างจะค่อยๆ ลางเลือนหายไป
อย่าปล่อยให้มันถูกลบเลือนไปอย่างนั้น ให้มันอยู่ภายในใจของพวกเราอย่างนี้ ไม่ว่าเมื่อไร...

ยื่นมือออกไป ออกไปให้ถึงคืนมืดมิดอันยาวไกล
หยั่งรากเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตไว้ภายในจิตใจของเรา ให้ลึกตามที่พวกเราได้คาดฝันไว้
อย่าได้หวาดกลัว อนาคตยังคงรอคอยพวกเราอยู่ แม้ว่าชะตากรรมจะพรากวิญญาณแห่งเราไป
เราทั้งคู่ก็จะยังคงรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

แต่เมื่อจุดจบมาถึง ฉันจะโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนนี้ และจะพัดพาความเจ็บปวดทั้งหมดของเธอออกไป
เก็บความทรงจำทั้งหมดไว้, แล้วสร้างช่วงเวลาที่พวกเราจะร่วมสุขทุกข์ด้วยกันขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อจุดจบมาถึง พวกเราจะตามหากันเจอได้โดยจิตวิญญาณที่ผูกมัดถึงกัน มีเพียงความเจ็บปวดเท่านั้นที่จะลางเลือนหายไป
อย่าปล่อยให้ช่วงเวลาดีๆ ทั้งหมดถูกลบเลือนไปอย่างนั้น ให้มันอยู่ภายในใจของพวกเราอย่างนี้ ไม่ว่าเมื่อไร...

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเอนทรี่ส์บ้าๆ มา ณ ที่นี้ด้วยครับ จบแว้ว.....

ขอบคุณทุกคอมเมนต์ครับ